Recenzja nr 11. „Zimowe panny” – Cristina Sanchez-Andrade

Recenzja nr 11. „Zimowe panny” – Cristina Sanchez-Andrade

„Zimowe panny” – tytuł sugerujący, że fabuła osadzona jest w jakiejś mroźnej i śnieżnej krainie. Nic bardziej mylnego. Książka opowiada o słonecznej Hiszpanii, o krainie zwanej Galisją. Magiczna historia, momentami tragiczna i do tego tajemnicza. Taka właśnie jest ta opowieść. Podobno przywodzi na myśl najsłynniejszych klasyków hiszpańskiej literatury, którzy są uważani za mistrzów realizmu magicznego.
Długo zabierałam się do napisania tej recenzji. Wszystko dlatego, że nie lubię pisać negatywnie. W tym wypadku jednak nie mogło być inaczej. Jak widać zawsze musi być ten pierwszy raz.

Lata pięćdziesiąte. Do małej, zacofanej wioski Tierra de Cha powracają 2 siostry – Saladina i Dolores. Przed wojną mieszkały tu z dziadkiem, który był znachorem i wielce oryginalnym człowiekiem. Na czas wojny dzieci zostały wywiezione do Anglii, a wraz z nimi 2 siostry, które w tajemniczych okolicznościach straciły jedynego krewnego. Wioska zawsze była ich domem i dlatego po latach powracają do opuszczonego domu. Znajdują w końcu spokój i na swój sposób układają sobie życie. Wiodą bardzo surowe i monotonne życie, opiekują się krową i innymi zwierzętami, robią konfitury z fig, gotują i stronią od ludzi. Mają tylko siebie i łączącą je tajemnicę. W wiosce ożywają wspomnienia związane z ich dziadkiem Don Reinaldem.
Z czasem mieszkańcy zaczynają zgłaszać swoje roszczenia. Chcą odzyskać umowy sprzedaży swoich mózgów, które zawarli z Don Reinaldem. Pierwsza zgłasza się umierająca staruszka, która nie może spokojnie umrzeć nie mając tej umowy. Wiejski znachor potrzebował ich mózgów do prowadzenia badań i doświadczeń. Mieszkańcy wioski zaczęli się bać, że jego wnuczki będą chciały dostać to, co zostało obiecane ich dziadkowi.
Poznając losy sióstr, poznajemy również tajemnice, które mają wpływ na ich życie oraz na życie całej wioski. Poznamy sekret dziadka, który, jak już wspominałam był człowiekiem wielce oryginalnym i sprawa sprzedaży mózgów to tylko namiastka jego historii. Dolores i Saladina też mają tajemnicę. Straszną i mroczną. Ta tajemnica zmusiła je do ucieczki z poprzedniego miejsca zamieszkania i powrotu do Tierra de Cha. Siostry łączy tajemnica i więzy krwi. Mają też wspólne zainteresowania – kochają kino i śledzą życie gwiazd. Wiele też ich dzieli. Jak choćby uroda – jedna ładna, a druga brzydka. Te ich relacje nie są oczywiste, a pewne rzeczy pozostają niewypowiedziane.
Powieść o zacofanej wiosce z lat 50. XX wieku jakoś mnie nie zachwyciła. Opisy malowniczych miejsc są ciekawe i nawet momentami mi się podobały. Szczególnie urzekł mnie fragment o drzewie figowym w domowym ogródku – też chciałabym takie mieć. Jednakże monotonne i prymitywne życie mieszkańców oraz liczne przykłady zacofania do mnie nie przemawiają.
Zaletą “Zimowych panien” są barwne postaci. Każda z nich wyróżnia się czymś szczególnym. Jest ksiądz grzeszący obżarstwem, protetyk pozyskujący nowe zęby w sposób nie do końca legalny, wdowa, która powtórnie wyszła za mąż i nadal nosi żałobę po pierwszym mężu, nauczyciel bez kwalifikacji. Te osoby nadają całej historii barw, i niekiedy, komizmu.
Autorka posługuje się w tej książce realizmem magicznym. Mieszanka rzeczywistości, magicznych wątków, snów i wyobrażeń sprawia, że czasem nie wiadomo co się tak naprawdę wydarzyło. Mamy tu wiejskie wierzenia, baśnie i legendy, które niestety mi się nie podobały. Mocno stąpam po ziemi i realizm magiczny nie jest dla mnie. Z tego powodu cała książka zrobiła na mnie raczej negatywne wrażenie. Oczywiści na pewno są osoby, które się nią zachwycą, ale ja do nich nie należę.
Tytuł: Zimowe panny
Autor: Cristina Sanchez-Andrade
Wydawnictwo:Muza
Ilość stron:320
Rok wydania:2016
ISBN: 978-83-287-0110-6

Recenzja nr 9. „Duma i uprzedzenie” – Jane Austen

Recenzja nr 9. „Duma i uprzedzenie” – Jane Austen

Klasyka literatury to książki, z którymi każdy kiedyś się zetknął. Najczęściej ma to miejsce w szkole, ponieważ klasyki są lekturami obowiązkowymi. W przypadku utworów Jane Austen jest jednak inaczej. Z jej utworami spotykamy się w różnych momentach naszego życia. Jedni wcześniej, a inni później. Ja poznałam jej twórczość dopiero na początku tego roku (2016), gdy podjęłam decyzję o nadrobieniu kilkuletnich zaległości w lekturze.

Powieść „Duma i uprzedzenie” opowiada o perypetiach rodziny Bennetów, żyjącej na angielskiej prowincji. Państwo Bennet mają nie są zamożni. Mają 5 córek, które trzeba dobrze wydać za mąż, ponieważ spadek dostanie się ich kuzynowi. Zaaranżowanie tylu małżeństw nie jest łatwe. Pewnego dnia do pobliskiego dworu wprowadza się młody, bogaty kawaler. Wraz z nim przyjeżdżają jego siostry, szwagier i najlepszy przyjaciel. Panny Bennet i towarzystwo z Netherfield poznają się na balu zorganizowanym w miasteczku. Ku uciesze pani Bennet okazje się, ze młody przybysz zakochuje się w jej najstarszej córce Jane – i to ze wzajemnością.
Główną bohaterką tej niezwykłej powieści nie jest jednak Jane, tylko jej młodsza siostra Elżbieta (Lizzy). Jest to dziewczyna bardzo inteligentna, kpiąca z konwenansów, oczytana, wykształcona i mająca cięty język. Na balu rodzina Bennetów poznaje najlepszego przyjaciela Bingley’a – pana Darcy’ego. Jest on drugim głównym bohaterem powieści. Bardzo bogaty, dumny, arogancki młody człowiek nie zdobył sobie sympatii towarzystwa. Szczególnie zawzięła się na niego Elżbieta.
Przyszły ślub Jane i Bingley’a wszystkim wydaje się oczywisty i pewny, gdy nagle młodzieniec wyjeżdża do Londynu i nie zanosi się na jego powrót. Takiego zwrotu akcji nikt się nie spodziewał. W między czasie do rodzina Bennetów ma bardzo oryginalnego gościa – kuzyna, który jest spadkobiercą ich majątku. Pastor Collins jest postacią egocentryczną, egzaltowaną i zarozumiałą. Komiczny i denerwujący zarazem. Ów pastor przybył z wizytą by prosić jedną z sióstr o rękę. Najpierw upatrzył sobie Jane, ale niestety w tamtym czasie była ona już zajęta. Niewiele myśląc postanowił oświadczyć się Elżbiecie.
Okładka filmowa.
Wątek miłości Elżbiety i Darcy’ego jest inny. Tej miłości nikt się nie spodziewa. Mija sporo czasu nim Lizzy uświadamia sobie jak bardzo się pomyliła pochopnie oceniając człowieka, o którym prawie nic nie wiedziała. Oświadczyny pana Darcy’ego też są zaskakujące. Widać, że walczy ze swoim uczuciem i uprzedzeniami. Miłość okazała się dla tej pary lekarstwem na ich dumę i pochopnie powzięte uprzedzenia.
W książce pojawia się jeszcze wątek najmłodszej z sióstr – naiwnej trzpiotki Lidii. Dziewczyna ma ok 17 lat. Uwielbia żołnierzy, a w szczególności oficerów. Nie wyobraża sobie męża, który były innej profesji. Wraz z siostrą Kitti uganiają się za oficerami stacjonującymi w pobliskim miasteczku. Lidia jest w niebo wzięta, gdy zostaje zaproszona do Brighton. Tam może flirtować ile zechce. Po pewnym czasie rodzina dowiaduje się o jej ucieczce z oficerem Wikhamem, którego wszyscy poznali jeszcze w Longburn. Wybuchł skandal obyczajowy. Wszyscy ruszyli na poszukiwanie uciekinierów. Lidia za nic miała konwenanse i to, że skandal, który wywołała będzie miał negatywny wpływ na całą jej rodzinę.
 „Duma i uprzedzenie” to najlepsza powieść jaką czytałam. Romantyczna i z poczuciem humoru przenosi czytelnika w inny świat. Jane Austen doskonale oddała klimat epoki i wspaniale opisała relacje międzyludzkie. Doskonale przedstawiony obraz angielskiej prowincji z początków XIX wieku oczarował mnie do tego stopnia, że jeszcze nie raz wrócę do tej książki. Autorka zadbała o szczegółowe portrety postaci, które nie są pozbawione wad. Są nadzwyczaj realistyczne.
Dialogi w powieści są zabawne i błyskotliwe. Elżbieta i Darcy jako ludzie wykształceni prowadzą rozmowy zawierające ironię i przytyki są naprawdę ciekawe. Najzabawniejsze były dialogi pomiędzy panią i panem Bennet. On uważając żonę za głupiutką, podpuszczał ją i zachęcał do wygłaszania, jej zdaniem, bardzo poważnych kwestii. Język, jakim pisała Austen, dziś wydaje się nieco pompatyczny i starodawny, ale dla mnie jest ciekawą i miłą odmianą.
Podoba mi się również miłość i romantyczny nastrój książki. O miłości można pisać w sposób subtelny, pokazując uczucia i namiętność bez użycia słów. Jane Austen zawsze pisała o zamążpójściu, ale nie był to jedyny motyw w jej utworach. Dużo uwagi poświęciła wątkowi społeczno-obyczajowemu. Miała zdolność do wnikliwego obserwowania otoczenia i ludzi. Dzięki temu bardzo dokładnie sportretowała ówczesne brytyjskie społeczeństwo nie ukrywając jego wad.
Trzeba jeszcze dodać, że książka jest ponadczasowa. Od zarania dziejów ludzie borykają się z podobnymi problemami. Od zawsze ulegamy stereotypom, pochopnie oceniamy, mamy skłonności do obgadywania, plotkowania, braku szczerości. To się nie zmienia, tak jak nie zmieniają się problemy miłosne. Nie zawsze miłość przychodzi w porę. Często nas zaskakuje, tak jak to było w przypadku Elżbiety i pana Darcy’ego. Po dzień dzisiejszy miłość zmienia ludzi i ich podejście do świata, sposób myślenia… Na tym polega fenomen tego utworu. Ta ponadczasowość pozwala nam lepiej utożsamić się z bohaterami.
Klasyka literatury już dawno została uznana za wyjątkową i wspaniałą. Nie zmienia to faktu, że niektórym osobom może się ona nie podobać. Ja jestem zachwycona twórczością Jane Austen i uważam, że „Duma i uprzedzenie” to jej najlepsza książka.

Tytuł: Duma i uprzedzenie
Autor: Jane Austen
Wydawnictwo: Świat Książki
Ilość stron: 368
Rok wydania: 2015 (pierwsze wydanie 1813)
ISBN: 978-83-8031-262-3

Cytaty:

“Jest prawdą powszechnie znaną, że samotnemu a bogatemu mężczyźnie brak do szczęścia tylko żony.”

“Błogosławieni, którzy nie mając nic do powiedzenia, nie ubierają tego w słowa.”

– (…) Często łudzi nas własna próżność. Kobietom się wydaje, że uwielbienie istotnie coś znaczy.– A mężczyźni robią wszystko, co mogą, by kobietom tak się wydawało.

“Niewielu jest ludzi, których prawdziwie kocham, a jeszcze mniej takich, o których mam dobre mniemanie. Im więcej poznaję świat, tym mniej mi się podoba, a każdy dzień utwierdza mnie w przekonaniu o ludzkiej niestałości i o tym, jak mało można ufać pozorom cnoty czy rozumu.”

“Duma […] jest dość powszechnym grzechem, jak sądzę. Przeczytałam wiele książek na ten temat i jestem przekonana, że natura ludzka jest szczególnie podatna na jej wpływ, i że tylko nieliczni z nas nie popadają w samozachwyt ze względu na taką czy inną, prawdziwą lub wyimaginowaną zaletę. Próżność i duma to dwa różne pojęcia, chociaż często używamy ich wymiennie. Człowiek może być dumny, ale nie próżny. Duma odnosi się raczej do naszego zdania o sobie samym, próżność natomiast wiąże się z tym, co chcielibyśmy, aby inni o nas myśleli.zawdzięczał nic prócz radości, jaką czerpał z jej głupoty i ignorancji. Nie jest to jednak ten rodzaj szczęścia, jaki na ogół mężczyźni pragnęliby zawdzięczać żonom, ale tam, gdzie brak innych źródeł zadowolenia, prawdziwy filozof potrafi wykorzystać i te, które mu są dane.”

“Kolekcja romantyczna” już w kioskach

“Kolekcja romantyczna” już w kioskach

Od wczoraj (06.06.2016) można zakupić przepięknie wydaną klasykę literatury romantycznej. Jeśli lubicie takie autorki jak Jane Austen, czy Charlotte Brontë to te książki są dla Was. Poruszające historie miłosne, świat konwenansów i  pięknych strojów to cechy charakterystyczne tych utworów. 
Kolekcja została wydana w twardej oprawie, a wzór okładki nawiązuje do dawnych czasów. Pierwsza ukazała się “Duma i uprzedzenie” autorstwa Jane Austen. Poniżej lista kolejnych tytułów.
Tom 1. Jane Austen, „Duma i uprzedzenie”, 6 czerwca 2016 r. 
Tom 2. Jane Austen, „Emma cz. 1”, 23 czerwca 2016 r.
Tom 3. Jane Austen,  „Emma cz. 2”, 7 lipca 2016 r.
Tom 4. Jane Austen,  „Perswazje”, 21 lipca 2016 r. 
Tom 5. Charlotte Brontë, „Jane Eyre cz. 1”, 4 sierpnia 2016 r.
Tom 6. Charlotte Brontë, „Jane Eyre cz. 2”, 18 sierpnia 2016 r. 
Tom 7. Jane Austen, „Lady Susan. Watsonowie. Sanditon”, 1 września 2016 r.
Tom 8. Jane Austen, „Mansfield Park cz. 1”, 15 września 2016 r.
Tom 9. Jane Austen, „Mansfield Park cz. 1”, 29 września 2016 r.
Tom 10. Jane Austen, „Opactwo Northanger”, 13 października 2016 r. 
Tom 11. Charlotte Brontë, „Shirley cz. 1”, 27 października 2016 r.
Tom 12. Charlotte Brontë, „Shirley cz. 2”, 10 października 2016 r.
Tom 13. Jane Austen, „Rozważna i romantyczna”, 24 listopada 2016 r.
Tom 14. Henry James, „Skrzydła gołębicy cz. 1”, 8 grudnia 2016 r.
Tom 15. Henry James, „Skrzydła gołębicy cz. 2”, 22 grudnia 2016 r.
Tom 16. Alyson Richman, „Wojenna narzeczona”, 5 stycznia 2017 r. 
Tom 17. Henry James, „Portret damy cz. 1”, 19 stycznia 2017 r.
Tom 18. Henry James, „Portret damy cz. 2”, 2 lutego 2017 r.
Tom 19. Pierre Choderlos de Laclos, „Niebezpieczne związki”, 16 lutego 2017 r.
Tom 20. Henry James, „Złota czara cz. 1”, 2 marca 2017 r.
Tom 21. Henry James, „Złota czara cz. 2”, 16 marca 2017 r.
Tom 22. Catrin Collier, „Ostatnie lato cz. 1”, 30 marca 2017 r.
Tom 23. Catrin Collier, „Ostatnie lato cz. 2”, 13 kwietnia 2017 r.
Tom 24. Emily Brontë, „Wichrowe wzgórza”, 27 kwietnia 2017 r.
Tom 25. Catrin Collier, „Carski smok cz. 1”, 11 maja 2017 r.
Tom 26. Catrin Collier, „Carski smok cz. 2”, 25 maja 2017 r.

Cena pierwszej książki to 6.99 zł. Kolejne książki będą kosztować 14.99 zł, więc taniej niż w księgarniach. Jeśli chcecie zamówić prenumeratę, to można to zrobić na stronie www.literia.pl.

Jak Wam się podoba ta seria?


Rozważna i romantyczna

Recenzja nr 6. Rozważna i romantyczna – Jane Austen

Jane Austen - Rozważna i romantycznaDzisiaj na stronie zagościła klasyka. Rozważna i romantyczna to pierwsza książka Jane Austen, jaką przeczytałam i od razu autorka dołączyła do grona moich ulubionych pisarzy. Stało się tak nie bez powodu. Powieść, którą napisała zauroczyła mnie prawie od samego początku czytania.

Powieść przenosi nas do Anglii z początku XIX wieku. Koniec oświecenia i epoki przemysłowej to czas wielu przemian i nowości, lecz bohaterowie książki zdają się być na to obojętni. Zarządzają swymi majątkami i zajmują się wychowaniem dzieci, którym, gdy dorosną trzeba zaaranżować korzystne małżeństwo. Oczywiście poznajemy również ich rozrywki i obyczaje. Wraz z bohaterami uczestniczymy w balach, jeździmy powozami i oglądamy ich wytworne domostwa. Można się rozmarzyć. Jane Austen pokazuje nam nie tylko uroki życia angielskiej klasy wyższej, ale również pokazuje wszystkie mankamenty wynikające z konwenansów.

Continue reading “Recenzja nr 6. Rozważna i romantyczna – Jane Austen”

Klejnot Medyny

Recenzja nr 5. Klejnot Medyny – Sherry Jones

„Posłuchaj opowieści o dawnych czasach i odległych krainach, o świecie przepełnionym zapachem szafranu i róż. Posłuchaj opowieści o koczownikach wędrujących po piaskach pustyni, mieszkających w namiotach utkanych z wielbłądziej sierści, o karawanach załadowanych perskimi dywanami i wonnym kadzidłem. Posłuchaj opowieści o kobietach, które noszą zwiewne szaty, czernią koholem oczy i malują henną na dłoniach misterne wzory, oraz o mężczyznach ceniących honor bardziej niż życie.”

 

Takimi słowami rozpoczyna się historia małej Aiszy, która już w wieku 6 lat została obiecana prorokowi Mahometowi, a w wieku 9 lat została jego żoną. W VII wieku, świat nie był łaskawy dla kobiet. Uważano je za własność mężczyzn. Aisza od najmłodszych lat buntowała się wszelkim ograniczeniom i zakazom. Uważała, że potrafi dorównać mężczyznom. Podczas najazdów rwała się do walki.

Continue reading “Recenzja nr 5. Klejnot Medyny – Sherry Jones”

Recenzja nr 4. Sisi. Cesarzowa mimo woli – Allison Pataki

Sisi. Cesarzowa mimo woli - Allison PatakiSisi, czyli Elżbieta Amalia Eugenia von Wittelsbach (1837-1898) – księżniczka Bawarii, cesarzowa Austrii i królowa Węgier. Niedawno powstała przepiękna powieść inspirowana życiem tej legendarnej kobiety. „Sisi. Cesarzowa mimo woli” to kolejna próba przedstawienia nam faktów z jej życia, przybliżenia przeżyć związanych z trudnym życiem na wiedeńskim dworze. Chyba nie ma osoby, która by nie słyszała o cesarzowej Elżbiecie słynącej z wyjątkowej urody i uroku. Dotychczas powstało wiele produkcji filmowych przedstawiających jej życie. Najsławniejsza z nich powstała w latach 50. XX wieku z Romy Schneider w roli głównej. Czytając książkę cały czas miałam przed oczami sceny z tego filmu.

 

Continue reading “Recenzja nr 4. Sisi. Cesarzowa mimo woli – Allison Pataki”